Practicum: Boraxparelproef – Kwalitatieve analyse van metaalionen – Scheikunde Klas 5 VWO

In dit practicum voor klas 5 vwo voer je de klassieke boraxparelproef uit: een eenvoudige maar elegante methode om metaalionen kwalitatief te identificeren aan de hand van de kleur die een gesmolten boraxparel aanneemt bij verhitting met een metaalzout. Je leert het verschil tussen een oxiderende en een reducerende vlam en koppelt de waargenomen kleur aan de d-orbitalen van overgangsmetalen.

Kleurentabel boraxparelproef per metaalion in oxiderende en reducerende vlam

Leerdoel

Na dit practicum kun je de boraxparelproef correct uitvoeren met een nichroom- of platinumdraadje, metaalionen identificeren op basis van de parelkleur in oxiderende en reducerende omstandigheden, de kleurverschijnselen verklaren vanuit d-d-overgangsabsorptie in het kristalveld van de boraxparel, en het verschil aangeven tussen kwalitatieve en kwantitatieve analyse.

Cursusniveau en vakgebied

Niveau: VWO klas 5 | Vak: Scheikunde | Domein: B Stoffen en bindingen / D Analyse | Trefwoorden: d-blok elementen, overgangsmetalen, kwalitatieve analyse, vlamreactie, oxiderende vlam, reducerende vlam, kristalveldtheorie, borax, Na₂B₄O₇

Benodigdheden

  • Nichroom- of platinumdraadje in glazen of keramische houder
  • Borax (natriumtetraboraat decahydraat, Na₂B₄O₇·10H₂O) — zie assortiment chemicaliën
  • Metaalzouten (poeder of korrel): CrCl₃, MnSO₄, FeCl₃, CoCl₂, NiSO₄, CuSO₄, NH₄VO₃ (ammoniummetavanadat)
  • Bunsenbrander met gasslang en aansteker
  • Veiligheidsbril en hittebestendige handschoenen
  • Porceleinen spatelpunt of microspateltje voor het opnemen van het metaalzout
  • Wasglaasje of horlogeglas als ondergrond
  • Labjournal voor het noteren van kleurwaarnemingen

Achtergrondinformatie

Borax (Na₂B₄O₇) smelt bij verhitting tot een heldere, glasachtige parel die chemisch gezien een mengsel van natriummetaboraat (NaBO₂) en boortrioxide (B₂O₃) is. Deze gesmolten matrix lost kleine hoeveelheden metaaloxiden op en vormt gekleurd metaalboraatglas. De kleur wordt bepaald door de d-d-overgangen van het metaalion in het kristalveld van de boraatmatrix: afhankelijk van de oxidatietoestand en de omgeving van het ion wordt een specifieke golflengte zichtbaar licht geabsorbeerd, en de complementaire kleur is de waargenomen parelkleur.

De oxiderende vlam is de buitenste, blauwe zone van de Bunsenbrander waar zuurstof in overschot is. Metaalionen blijven hier in hun hoogste oxidatietoestand (bijv. Mn³⁺ → MnO₂ in de boraatmatrix geeft violet). De reducerende vlam is de binnenste, gele koolstofrijke zone. Hier worden metaalionen gereduceerd naar een lagere oxidatietoestand of zelfs tot het metaal (bijv. Cu²⁺ → Cu° geeft een rood-opaak parel). Het onderscheid tussen beide vlamzones is cruciaal voor de interpretatie van de kleur.

De boraxparelproef werd in de 19e eeuw ontwikkeld als standaardtechniek in de kwalitatieve anorganische analyse, vóór de komst van instrumentele methoden als AAS en ICP. Vandaag de dag heeft de proef geen analytisch-diagnostische rol meer in de industrie, maar is ze een klassieke demonstratie van kristalveldeffecten en d-elektronenchemie.

Werkwijze

Deel A – Boraxparel maken

  1. Verhit het nichroom- of platinumdraadje roodgloeiend in de oxiderende vlam en reinig het zo van eventuele verontreinigingen.
  2. Doop het hete draadje in de borax. Een kleine hoeveelheid borax hecht aan het draadje.
  3. Verhit opnieuw totdat de borax smelt en een heldere, kleurloze glazige parel vormt. Draai het draadje zo nodig zodat de parel rond blijft.
  4. Laat de parel afkoelen en controleer of hij helder en kleurloos is. Herhaal stap 2–3 indien nodig.

Deel B – Metaalionen identificeren

  1. Raak de hete parel voorzichtig aan een klein hoeveelheid metaalzout (puntje van een microspateltje). Er hecht een spoor zout aan de parel.
  2. Verhit de parel in de oxiderende vlam (buitenste zone) totdat het zout is opgelost. Noteer de kleur van de parel heet en koud.
  3. Verhit de parel opnieuw en breng hem in de reducerende vlam (binnenste, koolstofrijke zone). Noteer opnieuw de kleur heet en koud.
  4. Herhaal voor elk metaalzout met een schoongemaakte of verse parel.
  5. Vergelijk de waargenomen kleuren met de kleurentabel hierboven.

Waarnemingstabel

Metaalzout Kleur O — heet Kleur O — koud Kleur R — heet Kleur R — koud Geïdentificeerd ion
CrCl₃     
MnSO₄     
FeCl₃     
CoCl₂     
NiSO₄     
CuSO₄     
NH₄VO₃     
Onbekend A     

Verwerkingsvragen

  1. CoCl₂ geeft zowel in de oxiderende als de reducerende vlam een blauwe parel. Verklaar waarom kobalt in beide omstandigheden blauw kleurt, terwijl mangaan in de oxiderende vlam violet geeft maar in de reducerende vlam kleurloos wordt.
  2. Koper geeft in de reducerende vlam een rood-opaak parel. Welk chemisch proces is hiervoor verantwoordelijk? Schrijf de halfvergelijking op.
  3. IJzer geeft in de oxiderende vlam (heet) een geel-bruine kleur en in de reducerende vlam een groene kleur. Welke oxidatietoestanden van ijzer zijn hier respectievelijk aanwezig? Verklaar het kleurverschil vanuit de d-d-overgang.
  4. Een leerling doet een boraxparelproef met een onbekend metaalzout. De parel is in de oxiderende vlam violet (heet) en kleurloos na afkoeling. In de reducerende vlam is de parel kleurloos. Welk metaalion is waarschijnlijk aanwezig?
  5. Geef twee redenen waarom de boraxparelproef in moderne analytische laboratoria is vervangen door instrumentele technieken zoals AAS of ICP-OES.

Uitwerking

V1: Kobalt(II) heeft een d⁷-configuratie en vormt in de boraatmatrix een tetraëdrisch gecoördineerd Co²⁺-ion dat in beide vlamomstandigheden stabiel blijft als Co²⁺ — de reducerende vlam reduceert kobalt niet verder onder deze practicumomstandigheden. De blauwe kleur is kenmerkend voor Co²⁺ in de tetraëdrische coördinatie van de boraatmatrix (absorptie in het rood). Mangaan wordt in de reducerende vlam gereduceerd van Mn³⁺ (violet, oxiderende vlam) naar Mn²⁺, dat in de boraatmatrix geen zichtbaar licht absorbeert → kleurloos.

V2: In de reducerende vlam wordt Cu²⁺ gereduceerd tot metallisch koper (Cu°): Cu²⁺ + 2e⁻ → Cu°. De opake rode kleur is de karakteristieke kleur van fijn verdeeld metallisch koper dat in de glasmatrix is opgenomen.

V3: In de oxiderende vlam is Fe³⁺ aanwezig (geel-bruin door d-d-absorptie in het blauw-violet). In de reducerende vlam wordt Fe³⁺ gereduceerd naar Fe²⁺ (groen door verschoven d-d-absorptie). Het kristalveld splitst de d-orbitalen anders voor Fe²⁺ dan voor Fe³⁺, waardoor de absorptiepiek verschuift en een andere complementaire kleur zichtbaar is.

V4: Het kleurpatroon (violet heet, kleurloos koud in oxiderende vlam; kleurloos in reducerende vlam) is kenmerkend voor mangaan (Mn²⁺/Mn³⁺). Mn³⁺ geeft violet bij hoge temperatuur in de oxiderende vlam; bij afkoeling precipiteert MnO₂ of verschuift de evenwichtsconcentratie zodat de parel ontkleurt.

V5: (1) AAS en ICP-OES zijn kwantitatief: ze geven een exacte concentratie, terwijl de boraxparelproef alleen kwalitatief is. (2) Instrumentele technieken hebben een veel lagere detectiegrens (ppb-niveau) en zijn geschikt voor complexe mengsels met meerdere ionen tegelijk, terwijl de boraxparelproef storingsgevoelig is bij aanwezigheid van meerdere metaalionen.

Benodigde laboratoriumapparatuur van Labvakhandel

Labvakhandel levert bunsenbranders, nichroom- en platinumdraadjes, veiligheidsbrillen en porceleinen spatels die geschikt zijn voor dit practicum in het voortgezet scheikundeonderwijs. Bekijk ons scheikunde-assortiment of neem contact op voor advies.

Meer practicumopdrachten

Ontdek alle practica in de Labvakhandel kennisbank — voor biologie, scheikunde en natuurkunde.

Bestellijst

Uw winkelwagen is leeg.