Een veiligheidsinformatieblad (VIB) — in het Engels Safety Data Sheet (SDS) — is een gestandaardiseerd document dat alle relevante veiligheidsinformatie over een gevaarlijke chemische stof of mengsel bevat. Het VIB is wettelijk verplicht voor leveranciers van gevaarlijke stoffen en vormt de basis voor veilig werken, risicobeoordeling en noodprocedures in het laboratorium en de industrie. Dit artikel beschrijft de opbouw, de 16 verplichte rubrieken, de wettelijke eisen en het verschil tussen SDS en MSDS.
De functie van een VIB is het systematisch communiceren van alle informatie die nodig is om een gevaarlijke stof of mengsel veilig te hanteren, op te slaan, te transporteren en te verwijderen. Het VIB verbindt de kennis van de fabrikant met de veiligheids- en nalevingsverplichtingen van de professionele afnemer. Zonder VIB kan een werkgever de wettelijk verplichte risicobeoordeling niet uitvoeren en kan hij de juiste persoonlijke beschermingsmiddelen en noodprocedures niet vaststellen.
Een veiligheidsinformatieblad (VIB) is een gestructureerd document met informatie over de risico's van een gevaarlijke stof of mengsel en aanbevelingen voor het veilig gebruik ervan op het werk. Het bevat alle relevante eigenschappen van het product: van de gevaren en chemische samenstelling tot informatie over beschermingsmiddelen, veilig gebruik, opslag, transport en afvoer.
Het VIB wordt opgesteld door de fabrikant of importeur van de stof en verstrekt aan professionele afnemers. Het is een B2B-document: consumenten ontvangen geen VIB maar een geëtiketteerde verpakking conform de CLP-verordening (EU) 1272/2008 (EUR-Lex).
In Nederland is het VIB wettelijk verankerd via:
Meer informatie over de wettelijke achtergrond van het VIB is beschikbaar via het Arboportaal — Veiligheidsinformatieblad (VIB).
Een veiligheidsinformatieblad dient vier kernfuncties:
In de praktijk worden drie afkortingen door elkaar gebruikt:
De term MSDS stamt uit het pre-REACH tijdperk en werd gebruikt onder de vroegere EU-richtlijnen 91/155/EEG en 2001/58/EG. Toen REACH in 2007 van kracht werd, is “MSDS” in de EU vervangen door “SDS” (in het Nederlands: VIB). In de VS gebruikt OSHA (Occupational Safety and Health Administration) in het kader van HazCom 2012 de term SDS conform het GHS-systeem. Een VIB ontvangen van een leverancier buiten de EU kan nog de opmaak van OSHA of een ander nationaal systeem volgen, maar moet bij import in de EU worden aangepast aan de REACH-bijlage II-eisen.
Ontvangt u van een niet-Europese leverancier nog een document met de aanduiding MSDS, dan is de importeur verantwoordelijk voor het omzetten naar een REACH-conform VIB in de Nederlandse taal, inclusief actuele CLP-indeling. U kunt bij uw leverancier altijd een actuele, REACH-conforme versie opvragen; zij zijn wettelijk verplicht deze kosteloos te verstrekken.
Op de werkplek is een SDS (Safety Data Sheet) het primaire naslagdocument voor iedereen die met gevaarlijke chemische stoffen werkt. De werkgever is wettelijk verplicht het VIB beschikbaar te stellen aan alle werknemers die met de betreffende stof in aanraking kunnen komen. In de praktijk vormt het VIB de basis voor de werkplekinstructiekaart (WIK), de RI&E, de keuze van persoonlijke beschermingsmiddelen en de opslaginrichting. Bij een incident of vergiftiging is het VIB het eerste document dat hulpverleners en het Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum (NVIC) raadplegen.
Rubriek 8 van het VIB (blootstellingslimieten en persoonlijke bescherming) vermeldt vaak het gebruik van een zuurkast als collectieve beschermingsmaatregel bij vluchtige of corrosieve stoffen.
GHS staat voor Globally Harmonized System of Classification and Labelling of Chemicals: een wereldwijd VN-kader voor het indelen en etiketteren van gevaarlijke stoffen. CLP (Classification, Labelling and Packaging, Verordening (EU) 1272/2008) is de Europese implementatie van het GHS.
De wettelijke verplichtingen voor bedrijven bij het etiketteren van gevaarlijke stoffen — waaronder de UFI-code, de actualisatieplicht en de verpakkingseisen — zijn uitgewerkt in ons artikel over CLP-etikettering van gevaarlijke stoffen.
De CLP-verordening deelt gevaarlijke stoffen en mengsels in op basis van drie hoofdcategorieën van gevaar. Deze indeling bepaalt welke gevaarpictogrammen, H-zinnen en P-zinnen op het etiket en in rubriek 2 van het VIB worden opgenomen:
Elke hoofdcategorie is verder onderverdeeld in gevarenklassen en -categorieën met een oplopende ernst (categorie 1 is doorgaans het zwaarste gevaar). Het VIB vermeld per stof welke gevarenklassen en -categorieën van toepassing zijn, inclusief de bijbehorende gevarenpictogrammen en H-zinnen. Stoffen kunnen in meerdere categorieën tegelijk zijn ingedeeld.
Een leverancier is verplicht een VIB te verstrekken voor:
Voor biologische agentia geldt aanvullend de indeling in BSL-klassen: afhankelijk van het bioveiligheidsniveau kunnen extra informatievereisten gelden bovenop het standaard VIB.
Voor de volgende producten is geen VIB verplicht: geneesmiddelen voor menselijk gebruik (vallen onder geneesmiddelenwetgeving), voedingsmiddelen en diervoeding, cosmetica voor consumenten en radioactieve stoffen. Voor niet-gevaarlijke mengsels zonder SVHC is een VIB vrijwillig maar op verzoek van de professionele afnemer alsnog verplicht te verstrekken.
Conform REACH-bijlage II (zoals gewijzigd door Verordening (EU) 2020/878) bestaat een VIB altijd uit exact zestien genummerde rubrieken in een vaste volgorde. Elke rubriek heeft een verplichte titel en bevat verplichte en aanbevolen subrubrieken.
Bevat de productnaam (zoals op het etiket), relevante geïdentificeerde toepassingen en toepassingen die worden ontraden, de naam en het adres van de leverancier en een telefoonnummer voor noodgevallen (24/7 bereikbaar, bijv. het Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum (NVIC), tel. 030 274 8888).
Beschrijft de CLP-indeling van de stof of het mengsel: gevarenklasse, gevarencategorie, signaalwoord (Gevaar of Waarschuwing), gevarenpictogrammen, H-zinnen (gevarenaanduidingen) en EUH-zinnen. Ook worden niet-CLP-gevaren beschreven die relevant zijn voor arbeidsomstandigheden of milieu. Dit is de meest gelezen rubriek bij incidenten.
In rubriek 2 van het VIB staan de gevaarpictogrammen vermeld die ook op het etiket van de verpakking worden afgedrukt. De CLP-verordening kent negen gestandaardiseerde pictogrammen, elk met een eigen GHS-codenummer. Elk pictogram is een rood omlijnd ruitvormig symbool:
De pictogrammen worden in combinatie gebruikt: een stof kan meerdere pictogrammen dragen. Rubriek 2 van het VIB vermeldt welke pictogrammen van toepassing zijn en welke H-zinnen bij elk pictogram horen. De volledige lijst van H-zinnen en de bijbehorende CLP-gevarenklassen is uitgewerkt in ons artikel over CLP-etikettering.
Voor stoffen: de chemische identiteit (CAS-nummer, EG-nummer, REACH-registratienummer, IUPAC-naam). Voor mengsels: alle bestanddelen die gevaarlijk zijn ingedeeld boven drempelwaarden, met concentratiebereik en eigen CLP-indeling. Vertrouwelijke bestanddelen mogen worden vervangen door een generieke chemische aanduiding mits een vertrouwelijkheidsverzoek is ingediend bij het ECHA. De zuiverheidskwaliteit van een stof — zoals p.a., HPLC-grade of farmacopee-kwaliteit — is niet in het VIB vastgelegd maar in het bijbehorende Certificate of Analysis (CoA); zie ook het overzicht van zuiverheidsgraden van chemicaliën.
Beschrijft de te nemen maatregelen per blootstellingsroute: inademing, huidcontact, oogcontact en inslikken. Vermeldt of onmiddellijk medisch advies vereist is en welke symptomen kunnen optreden. Dit is de rubriek waarnaar hulpverleners en het NVIC direct verwijzen bij een incident.
Geschikte blusmiddelen, ongeschikte blusmiddelen, bijzondere gevaren bij brand (bijv. giftige verbrandingsgassen) en speciale beschermingsmiddelen voor brandweerlieden (zelfstandig ademhalingsapparaat, volledig beschermend pak).
Persoonlijke voorzorgsmaatregelen, beschermingsmiddelen en noodprocedures bij lekkage of morsen. Milieuvoorzorgsmaatregelen (bijv. voorkomen dat stof in riolering of oppervlaktewater terechtkomt). Reinigingsmethoden en materialen. Verwijzing naar rubriek 8 (persoonlijke bescherming) en rubriek 13 (afvalverwijdering).
Aanbevelingen voor veilige hantering: ventilatie, vermijden van ontstekingsbronnen, maatregelen ter voorkoming van aerosol- of stofvorming. Opslagcondities: temperatuurbereik, licht- en vochtgevoeligheid, onverenigbare stoffen, maximale hoeveelheid per opslagruimte. Specifieke eindtoepassingen waarvoor aparte hanteringsaanbevelingen gelden.
Grenswaarden voor beroepsmatige blootstelling (OEL): wettelijke MAC-waarden (Nederland conform de Arbeidsomstandighedenregeling, bijlage XIII) en door fabrikant afgeleide DNEL/DMEL-waarden. Maatregelen voor procesbeheersing. Persoonlijke beschermingsmiddelen: type ademhalingsbescherming, handschoenen (materiaal en doorbraaktijd), oogbescherming, huidbescherming. Dit is de rubriek waarop de RI&E en het arbobeleid worden gebaseerd.
Uiterlijk (aggregatietoestand, kleur, geur), pH, smelt-/vriespunt, kookpunt, vlampunt, ontvlambaarheid, explosiegrenzen (LEL/UEL), dampspanning, dampsdichtheid, oplosbaarheid, verdelingscoëfficiënt n-octanol/water (log Kow), ontbrandingstemperatuur, viscositeit, explosieve en oxiderende eigenschappen.
Reactiviteit, chemische stabiliteit, te vermijden omstandigheden (hitte, licht, vocht, schokken), onverenigbare materialen en gevaarlijke ontledingsproducten. Cruciaal voor de beoordeling van opslag naast andere chemicaliën en voor de beoordeling van brandrisico's.
Informatie over de toxicologische effecten op basis van beschikbare gegevens: acute toxiciteit (LD50, LC50), huid- en oogirritatie, sensibilisering, mutageniteit, carcinogeniteit, reproductietoxiciteit, STOT (specifieke doelorgaantoxiciteit bij eenmalige of herhaalde blootstelling) en aspiratiegevaar. Vermeld worden de blootstellingsroutes, symptomen en dosis-effectrelaties.
Toxiciteit voor het aquatisch milieu (LC50 vis, EC50 dafnia, ErC50 algen), persistentie en afbreekbaarheid (biologische afbreekbaarheid), bioaccumulatiepotentieel (BCF, log Kow), mobiliteit in de bodem en resultaten van de PBT/vPvB-beoordeling. Vermeld ook of de stof op de SVHC-kandidatenlijst staat.
Methoden voor afvalverwerking van de stof of het mengsel en verontreinigde verpakking. Verwijzing naar relevante nationale of regionale wet- en regelgeving. Vermelding van gevaarlijk afvalcode (EURAL-code) indien van toepassing.
VN-nummer, officiële vervoersnaam, transportgevarenklasse, verpakkingsgroep en milieugevaren conform de relevante transportregelgeving: ADR (wegvervoer), RID (spoorvervoer), IMDG (zeetransport) en ICAO-TI / IATA-DGR (luchttransport). Vermelding of de stof een zeeverontreiniging is (marine pollutant).
Specifieke veiligheids-, gezondheids- en milieuvoorschriften voor de stof of het mengsel: autorisatie- en beperkingsverplichtingen conform REACH-bijlagen XIV en XVII, nationale wetgeving (bijv. Wet milieubeheer, Arbeidsomstandighedenwet), vermelding of een Chemische veiligheidsbeoordeling (CSA) is uitgevoerd.
Bij CMR-stoffen (carcinogeen, mutageen of reproductietoxisch) staan aanvullende H-zinnen (H340, H350, H360) en registratieverplichtingen vermeld in het VIB.
Lijst van alle H-zinnen en CLP-gevarenaanduidingen die elders in het VIB worden gebruikt (voluit geschreven). Datum van opstelling of laatste herziening. Vermelding van wijzigingen ten opzichte van de vorige versie. Afkortingenlijst. Bronnen van gebruikte gegevens. Naam en functie van de persoon die het VIB heeft opgesteld.
H-zinnen (Hazard statements, gevarenaanduidingen) zijn gestandaardiseerde zinnen die de aard en ernst van het gevaar van een stof of mengsel beschrijven. Ze zijn vastgelegd in de CLP-verordening en worden weergegeven in rubriek 2 en rubriek 16 van het VIB. Voorbeelden: H225 (vloeistof en damp zeer licht ontvlambaar), H302 (schadelijk bij inslikken), H314 (veroorzaakt ernstige brandwonden aan huid en ogen). Elk H-zinsnummer is internationaal gestandaardiseerd: hetzelfde getal verwijst altijd naar hetzelfde gevaar, ongeacht de taal van het document.
P-zinnen (Precautionary statements, voorzorgsaanduidingen) beschrijven de aanbevolen maatregelen om blootstelling te beperken of de effecten bij een incident te minimaliseren. Ze zijn verdeeld in vijf categorieën: algemeen (P1xx), preventie (P2xx), reactie (P3xx), opslag (P4xx) en verwijdering (P5xx). Voorbeelden: P260 (stof/rook/gas/nevel/damp/spuitnevel niet inademen), P280 (beschermende handschoenen/beschermende kleding/oogbescherming/gelaatsbescherming dragen), P501 (inhoud/verpakking afvoeren overeenkomstig lokale regelgeving). P-zinnen staan op het etiket en worden toegelicht in rubriek 7 en rubriek 8 van het VIB. Ze zijn niet hetzelfde als de vroegere S-zinnen (Safety phrases) uit het pre-CLP tijdperk, al is de functie vergelijkbaar.
Een VIB van meerdere pagina's kan bij eerste lezing overweldigend zijn. In de praktijk zijn er per situatie drie of vier rubrieken direct relevant:
Controleer altijd de datum van het VIB (rubriek 16) en verifieer of de CLP-indeling nog actueel is. Een VIB ouder dan drie jaar kan verouderde gevarenaanduidingen bevatten als de regelgeving in de tussentijd is gewijzigd.
Het VIB moet worden opgesteld in de officiële taal of talen van de lidstaat(en) waar de stof op de markt wordt gebracht. In Nederland is dat Nederlands. Een Engelstalig VIB voldoet niet aan de REACH-eisen tenzij de Nederlandse taalversie apart beschikbaar is gesteld.
Het VIB moet leesbaar, overzichtelijk en duidelijk zijn. De zestien rubrieken moeten in de vaste volgorde worden gepresenteerd en genummerd conform REACH-bijlage II. Subrubrieken zijn eveneens genummerd (bijv. 8.1, 8.2). Elke rubriek moet worden ingevuld; is informatie niet beschikbaar of niet van toepassing, dan moet dat expliciet worden vermeld met een toelichting.
Er is geen vaste maximale geldigheidsduur voor een VIB vastgesteld in de wet. Wel geldt dat een VIB actueel moet zijn en bijgewerkt moet worden zodra:
In de praktijk wordt een VIB ouder dan drie jaar door de Nederlandse Arbeidsinspectie als mogelijk verouderd beschouwd. Bij de VIB-check van de NLA wordt ook de actualiteit van de gegevens beoordeeld. Werkgevers doen er verstandig aan bij de leverancier een actueel VIB op te vragen als het document ouder is dan drie jaar of als de CLP-regelgeving inmiddels is gewijzigd.
Het VIB moet worden verstrekt op papier of elektronisch vóór of bij de eerste levering van de stof of het mengsel, en kosteloos. Bij elke bijgewerkte versie moet het nieuwe VIB worden verstrekt aan alle afnemers die de stof in de afgelopen twaalf maanden hebben ontvangen. De werkgever is verplicht het VIB te bewaren en toegankelijk te maken voor alle werknemers die met de stof werken — dit is een directe Arbowet-verplichting.
Wanneer een stof door REACH-registratie een chemische veiligheidsbeoordeling (CSA) vereist, moeten blootstellingsscenario's (ES) als bijlage worden toegevoegd aan het VIB. Dit uitgebreide VIB wordt aangeduid als eSDS (extended Safety Data Sheet). Het eSDS bevat naast de zestien standaardrubrieken één of meer blootstellingsscenario's die de veilige gebruiksomstandigheden beschrijven: gebruikstitel, operationele condities, risicobeheersingsmaatregelen en emissie-informatie. Professionele gebruikers zijn verplicht te controleren of hun gebruik binnen het beschreven blootstellingsscenario valt. Valt het gebruik er buiten, dan moet de gebruiker zelf een chemische veiligheidsbeoordeling opstellen of contact opnemen met de leverancier voor een aangepast scenario.
In de praktijk komen drie varianten van het veiligheidsinformatieblad voor:
Buiten de EU circuleren VIB's opgesteld conform andere nationale systemen, zoals de OSHA HazCom-standaard in de VS of de GHS-implementatie van andere landen. Deze VIB's moeten bij import in de EU worden aangepast aan de REACH-bijlage II-eisen en voorzien van een Nederlandstalige versie.
VIB’s zijn op verschillende manieren te verkrijgen:
De VIB-check is een online beoordelingshulpmiddel van de Nederlandse Arbeidsinspectie (NLA) waarmee werkgevers en ontvangers van een veiligheidsinformatieblad kunnen controleren of het ontvangen VIB voldoet aan de REACH-eisen. De check loopt langs de verplichte rubrieken en beoordeelt of de inhoud volledig en actueel is. Een VIB dat de VIB-check niet doorstaat, ontbreekt verplichte informatie of bevat verouderde CLP-indelingen. De NLA gebruikt dezelfde criteria bij inspecties op de werkplek. De VIB-check is beschikbaar via nlarbeidsinspectie.nl.
Een veiligheidsinformatieblad opvragen is in de meeste gevallen eenvoudig. Leveranciers zijn wettelijk verplicht het VIB kosteloos te verstrekken aan iedere professionele afnemer die een gevaarlijke stof of mengsel afneemt. U kunt een VIB op de volgende manieren verkrijgen:
Ontvangt u na een verzoek geen VIB of ontvangt u een document dat niet aan de wettelijke eisen voldoet, dan kunt u hiervan melding maken bij de Nederlandse Arbeidsinspectie. De leverancier kan worden aangesproken op zijn wettelijke verstrekkingsplicht conform de REACH-verordening.
In het laboratorium is het VIB het startpunt voor elke risicobeoordeling van chemische stoffen. De verbinding met de dagelijkse laboratoriumpraktijk loopt via meerdere sporen:
De risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E) van het laboratorium is gebaseerd op de gegevens uit rubriek 2 (gevaren), rubriek 8 (blootstellingsgrenswaarden en PBM) en rubriek 11 (toxicologie) van het VIB. De werkplekinstructiekaart (WIK) — een vereenvoudigde eenpaginasamenvatting voor de werkvloer — wordt opgesteld op basis van het VIB en is verplicht conform het Arbobesluit wanneer werknemers met gevaarlijke stoffen werken.
Ja. De risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E) is een wettelijke verplichting voor iedere werkgever in Nederland, vastgelegd in artikel 5 van de Arbeidsomstandighedenwet. Elke werkgever met personeel is verplicht de risico's op de werkplek te inventariseren, te evalueren en een plan van aanpak op te stellen om geconstateerde risico's te beheersen. Voor werkgevers met gevaarlijke chemische stoffen geldt aanvullend dat de RI&E de gegevens uit het veiligheidsinformatieblad als verplichte input moet gebruiken — met name rubriek 2 (gevaren en CLP-indeling), rubriek 8 (blootstellingsgrenswaarden en PBM) en rubriek 11 (toxicologische informatie).
De RI&E in het laboratorium heeft een eigen kennisbankartikel dat de stappen en verplichtingen voor laboratoriumomgevingen verder uitwerkt. Een goedgekeurde RI&E moet beschikbaar zijn voor de Nederlandse Arbeidsinspectie en wordt bij elke inspectie op de werkplek opgevraagd.
Rubriek 7 (hantering en opslag) en rubriek 9 (fysische en chemische eigenschappen, inclusief vlampunt en explosiegrenswaarden) zijn de basis voor de opslaginrichting. Brandbare stoffen met een vlampunt onder 60 °C vereisen opslag in een gecertificeerde brandveiligheidsopslagkast (EN 14470-1) of explosieveilige koelkast. Zie ook het kennisbankartikel ATEX in het laboratorium voor de relatie tussen VIB-gegevens en zoneclassificatie.
Rubriek 10 (stabiliteit en reactiviteit) en rubriek 7 (hantering en opslag) van het VIB vermelden welke stoffen onverenigbaar zijn met de betreffende chemische stof. Onverenigbare combinaties kunnen leiden tot hevige reacties, brand, explosie of de vorming van giftige gassen. De meest voorkomende onverenigbare combinaties in het laboratorium zijn:
De scheidingseisen zijn niet alleen gebaseerd op het VIB: de PGS-15-richtlijn voor de opslag van gevaarlijke stoffen vertaalt de VIB-gegevens naar concrete opslagregelgeving, inclusief maximale hoeveelheden per opslagcategorie en de vereiste scheidingsafstanden. Raadpleeg rubriek 7 en rubriek 10 van het VIB als eerste stap, en de PGS-15-richtlijn voor de praktische inrichting van de opslagruimte.
Rubriek 8 van het VIB schrijft voor welke PBM’s vereist zijn: type handschoen (nitryl, butyl, neopreen) inclusief vereiste laagdikte en doorbraaktijd, type adembescherming (filtertype A, B, E, K of combinatie), oogbescherming (veiligheidsbril, spatbril of gelaatsscherm) en huidbescherming. Zie ook het kennisbankartikel persoonlijke bescherming in het laboratorium.
In een GLP-omgeving (Good Laboratory Practice) maakt het VIB deel uit van de verplichte documentatie. Lot-specifieke VIB’s of documenten waarnaar het VIB verwijst worden bewaard in het studiedossier. Wijzigingen in het VIB (bijv. herziene CLP-indeling) worden gedocumenteerd als onderdeel van de audit trail. Zie ook het kennisbankartikel Good Laboratory Practice (GLP).
Ja, voor stoffen en mengsels die in Nederland op de markt worden gebracht. REACH-bijlage II bepaalt dat het VIB wordt opgesteld in de officiële taal of talen van de lidstaat(en) waar de stof wordt aangeboden. Een uitsluitend Engelstalig VIB voldoet niet aan de Nederlandse wettelijke eisen, tenzij de leverancier ook een Nederlandse versie beschikbaar stelt. Bij import van stoffen van buiten de EU is de importeur verantwoordelijk voor het vertalen en aanpassen van het VIB naar het REACH-formaat in de Nederlandse taal.
De wet stelt geen vaste geldigheidsduur voor een VIB. Een VIB blijft geldig zolang de informatie actueel is. In de praktijk hanteert de Nederlandse Arbeidsinspectie een periode van drie jaar als indicatie: een VIB ouder dan drie jaar wordt bij een inspectie als mogelijk verouderd beoordeeld. Een VIB moet altijd direct worden bijgewerkt wanneer de CLP-indeling wijzigt, nieuwe toxicologische gegevens beschikbaar komen, of wanneer REACH autorisaties of beperkingen worden opgelegd voor de betrokken stof. Werkgevers doen er verstandig aan regelmatig bij de leverancier na te vragen of een actuele versie beschikbaar is.
Nee. Een DGD (ook: gevaarlijke-goederenverklaring of Shipper's Declaration) is een transportdocument dat verplicht is bij de luchtvrachtvervoer van gevaarlijke stoffen conform IATA-DGR. Het VIB is een veiligheidsdocument voor werknemers en afnemers. Beide documenten putten uit dezelfde gegevens (VN-nummer, gevarenklasse) maar hebben een compleet ander formaat en rechtsgrondslag. Rubriek 14 van het VIB bevat de transportgegevens die nodig zijn voor het invullen van een DGD.
Nee. Een Veiligheids- en Gezondheidsplan (V&G-plan) is een projectspecifiek document dat wordt opgesteld bij bouwwerkzaamheden conform het Arbobesluit (hoofdstuk 2, afdeling 5). Het V&G-plan beschrijft veiligheidsmaatregelen voor een specifiek bouwproject. Het VIB is een productspecifiek document van de leverancier over een chemische stof. Beide documenten kunnen naar elkaar verwijzen wanneer gevaarlijke stoffen worden gebruikt op een bouwlocatie, maar zijn juridisch en inhoudelijk volledig gescheiden.
Conform REACH-artikel 31 is geen VIB vereist voor: (1) geneesmiddelen voor menselijk of veterinair gebruik die onder Richtlijn 2001/83/EG of Richtlijn 2001/82/EG vallen; (2) cosmetische producten als bedoeld in Verordening (EG) 1223/2009; en (3) voedingsmiddelen of diervoeders als bedoeld in Verordening (EG) 178/2002. Radioactieve stoffen vallen eveneens buiten de REACH-VIB-plicht.
Een VIB en een CoA zijn complementaire maar inhoudelijk volledig verschillende documenten. Het VIB beschrijft de veiligheidsaspecten van een stof: gevaren, blootstellingsgrenswaarden, beschermingsmaatregelen, transport en afvalverwijdering. Het is een wettelijk verplicht document conform REACH. Een Certificate of Analysis (CoA) beschrijft de analytische kwaliteit van een specifiek lot: zuiverheid, gehalte aan verontreinigingen, verschijningsvorm en testresultaten conform de toepasselijke specificatie (bijv. p.a., ACS, farmacopee). Het CoA is niet wettelijk verplicht maar gebruikelijk bij chemicaliënleveranciers en vereist bij farmaceutische en klinische toepassingen. In een GLP-omgeving moeten beide documenten beschikbaar zijn en worden bewaard in het studiedossier.
De leverancier — dat wil zeggen de fabrikant, importeur, distributeur of stroomafwaartse gebruiker die een stof of mengsel op de markt brengt — is verantwoordelijk voor de juistheid en volledigheid van het VIB. De werkgever die het VIB ontvangt is verantwoordelijk voor het gebruik ervan in de RI&E en voor het beschikbaar stellen aan werknemers. Bij een onjuist of onvolledig VIB kan de leverancier aansprakelijk worden gesteld voor schade die hieruit voortvloeit.
In een veiligheidsinformatieblad staat altijd de systematische naam van een stof, maar in de praktijk zijn veel chemicaliën beter bekend onder hun triviale naam, volksnaam of E-nummer. Wie weet dat "zoutgeest" hetzelfde is als geconcentreerd zoutzuur (E507), of dat "blauwe vitriool" verwijst naar kopersulfaat-pentahydraat, kan een etiket en SDS sneller en juister interpreteren. In ons artikel over bekende chemicaliën, triviale namen en E-nummers vind je een overzicht van veelvoorkomende stoffen met hun systematische namen, formules en alledaagse toepassingen.
Het veiligheidsinformatieblad (VIB) beschrijft per stof de opslagvereisten, scheidingseisen en benodigde beschermingsmiddelen. Die informatie vormt de basis voor een PGS-15-conforme opslagindeling. In ons kennisbankartikel over PGS-15 leest u hoe u de opslagregelgeving toepast in de praktijk. Lees het artikel over PGS-15 en gevaarlijke stoffen opslag.
Labvakhandel levert chemicaliën met een SDS, en biedt persoonlijke beschermingsmiddelen aan die aansluiten bij de voorgeschreven P-zinnen — van veiligheidsbrillen tot handschoenen.
Onderdeel van: Voedingslaboratorium · Milieulab
Disclaimer: De informatie in dit artikel is bedoeld als algemene technische en regulatoire toelichting. Canidae Seal B.V. / Labvakhandel.nl aanvaardt geen aansprakelijkheid voor de toepassing van deze informatie in specifieke situaties. Raadpleeg voor uw eigen toepassing altijd de geldende wet- en regelgeving, de relevante normen en de uitvoerende autoriteiten of toezichthouders (zoals ECHA, Nederlandse Arbeidsinspectie, ILT of de bevoegde accreditatie-instantie).
Inloggen
Wachtwoord vergeten
Account aanmaken
Uw winkelwagen is leeg.
