Een laboratorium is een omgeving met uiteenlopende risico’s: van gevaarlijke chemicaliën en kwetsbare apparatuur tot complexe analytische processen waarbij een kleine afwijking grote gevolgen kan hebben. Risicoanalyse is de systematische methode om die risico’s vooraf te identificeren, te beoordelen en te beheersen. De meest gebruikte methodieken zijn de Failure Mode and Effects Analysis (FMEA) — gericht op processen en apparatuur — en de Risico-Inventarisatie en -Evaluatie (RI&E), die de wettelijke basis vormt voor arbobeleid. Dit artikel legt uit wat deze methoden inhouden, hoe u ze uitvoert en wanneer u welke toepast.
Een risicoanalyse is een gestructureerde beoordeling van mogelijke gevaren of faalscenario’s binnen een proces, systeem of werkomgeving. In de laboratoriumcontext omvat dat zowel veiligheidsrisico’s voor personeel (blootstelling aan gevaarlijke stoffen, brand, elektrische risico’s) als kwaliteitsrisico’s die de betrouwbaarheid van analytische resultaten kunnen beïnvloeden.
De vier onderdelen van een volledige risicoanalyse zijn:
In de laboratoriumomgeving worden gevaren traditioneel ingedeeld in vier hoofdcategorieën die samen het uitgangspunt vormen voor zowel de RI&E als de FMEA.
1. Chemische gevaren omvatten blootstelling aan gevaarlijke stoffen via inademing, huidcontact of inslikken. Hieronder vallen ontvlambare oplosmiddelen, geconcentreerde zuren en basen, CMR-stoffen (carcinogeen, mutageen, reprotoxisch) en reactieve stoffen zoals peroxiden en oxidatoren. Chemische gevaren zijn de meest voorkomende categorie in analytische en synthetische laboratoria.
2. Biologische gevaren betreffen blootstelling aan micro-organismen, celmateriaal, humane lichaamsvloeistoffen of allergene eiwitten. De ernst hangt af van het bioveiligheidsniveau (BSL-1 tot BSL-4) van het gebruikte organisme. In klinische en moleculair-biologische laboratoria is dit de primaire risicocategorie.
3. Fysische gevaren omvatten thermische risico's (verhitting, cryogene stoffen, stoom), mechanische risico's (ronddraaiende delen, hoge druk, scherp glaswerk), elektrische risico's, ioniserende straling (röntgen, radioactieve isotopen), niet-ioniserende straling (UV-lampen, lasers) en geluid. Fysische gevaren zijn in elk laboratoriumtype aanwezig.
4. Ergonomische en psychosociale gevaren betreffen werkhouding (pipetteren, beeldschermwerk, tillen van grote kolven), repetitieve handelingen, werkdruk en nachtdiensten. Ze worden in laboratoriumrisicoanalyses minder prominent behandeld dan chemische gevaren, maar zijn een significante bron van verzuim op langere termijn.
Een volledige RI&E en FMEA inventariseren risico's in alle vier categorieën. De combinatie van meerdere gevarenklassen in één werkproces — denk aan werk met biologisch materiaal in aanwezigheid van brandbare desinfectantia — vereist een gecombineerde risicobeoordeling waarbij de interacties tussen gevaren worden meegewogen.
FMEA staat voor Failure Mode and Effects Analysis — in het Nederlands: analyse van faalwijzen en gevolgen. De methode is oorspronkelijk ontwikkeld in de luchtvaartindustrie maar wordt tegenwoordig breed toegepast in de farmaceutische industrie, de voedingssector, klinische laboratoria en elk ander analytisch-technisch werkveld. De kern van FMEA is dat u voor elk onderdeel van een proces systematisch nagaat: wat kan hier fout gaan, wat is het gevolg en hoe groot is de kans dat het optreedt en onopgemerkt blijft?
Het resultaat van een FMEA is het Risicoprioriteitsgetal (RPN), berekend als:
RPN = Ernst (E) × Kans (K) × Detecteerbaarheid (D) Elke parameter wordt gescoord op een schaal van 1 tot 10. De maximale RPN-waarde is 1000 (10 × 10 × 10).
Een hoge Ernst (E) wijst op ernstige veiligheidsconsequenties of verlies van kritische data. Een hoge Kans (K) betekent dat het falen regelmatig optreedt. Een hoge Detecteerbaarheidscore (D) geeft aan dat het falen moeilijk detecteerbaar is — dit is de omgekeerde logica: 10 betekent ‘niet detecteerbaar’, 1 betekent ‘vrijwel zeker detecteerbaar’.
Een veelgestelde vraag bij de toepassing van FMEA is: vanaf welke RPN-waarde is actie verplicht? Er bestaat geen universele drempelwaarde die voor alle laboratoria en alle processen geldt. De norm ICH Q9 (farmaceutisch risicomanagement) en ISO 13485 schrijven geen vaste grenswaarde voor; organisaties stellen zelf een drempel vast die aansluit bij het risicoprofiel van hun activiteiten.
In de praktijk hanteren laboratoria en kwaliteitssystemen grofweg de volgende indeling:
Twee kanttekeningen zijn hierbij essentieel. Ten eerste: een faalwijze met Ernst 9 of 10 — directe bedreiging van personeelsveiligheid of van patiëntveiligheid — verdient altijd prioritaire aandacht, ook wanneer het berekende RPN door een lage kans of hoge detecteerbaarheid relatief laag uitvalt. Ten tweede: de grenswaarden zijn alleen zinvol als het gehele team hetzelfde scoringsschema hanteert. Stel de ankerpunten per score vooraf schriftelijk vast en pas ze consistent toe binnen uw organisatie.
Stap 1 — Functies en processen beschrijven. Breng het te analyseren systeem of proces volledig in kaart. Voor een analytisch laboratorium kan dit een gehele analysegang zijn (monsternamen, voorbereiding, meting, dataverwerking) of een specifiek apparaat. Gebruik processchema’s of stroomdiagrammen als uitgangspunt.
Stap 2 — Faalwijzen identificeren. Beschrijf voor elke processtap alle manieren waarop die stap kan falen. Gebruik bestaande incidentregistraties, ervaringen van medewerkers en fabrikantdocumentatie. Voorbeelden: pipetteerfouten door slijtage van de zuiger, besmetting door onvoldoende reiniging, foutieve kalibratie van een pH-meter.
Stap 3 — Gevolgen en oorzaken analyseren. Bepaal per faalwijze: (a) wat is het directe gevolg voor het proces of de veiligheid, en (b) wat is de grondoorzaak. De grondoorzaakanalyse kan worden ondersteund met het visgraatdiagram (Ishikawa) of de 5×-waarom methode.
De maatregelen die op basis van de vastgestelde grondoorzaak worden geformuleerd, geïmplementeerd en op effectiviteit getoetst, verlopen via het CAPA-systeem — het gestructureerde proces voor corrigerende en preventieve maatregelen.
Stap 4 — RPN berekenen. Stel per faalwijze de scores vast voor Ernst (E), Kans (K) en Detecteerbaarheid (D) en bereken het RPN. Gebruik hierbij een vooraf bepaald scoringsschema dat door het team is vastgesteld. Let op: een RPN is alleen zinvol als het scoringsschema consistent wordt toegepast.
Stap 5 — Beheersmaatregelen implementeren en evalueren. Stel voor faalwijzen met een hoog RPN beheersmaatregelen vast, wijs verantwoordelijken aan en registreer een streefdatum voor implementatie. Herbereken het RPN na implementatie (het ‘resterende RPN’) om te verifiëren of het risico daadwerkelijk is verlaagd.
Een FMEA wordt vastgelegd in een gestructureerde tabel — het FMEA-formulier of FMEA-werkblad. Elke rij beschrijft één faalwijze. De kolommen zijn minimaal:
In GLP- en ISO 17025-omgevingen is het FMEA-formulier gedocumenteerde informatie: het wordt opgeslagen, versiebeheerd en periodiek herzien conform de documentatieprocedures van het kwaliteitssysteem.
De RI&E (Risico-Inventarisatie en -Evaluatie) is een wettelijke verplichting op grond van de Arbowet voor elke werkgever in Nederland. De RI&E richt zich primair op arborisico’s: gevaar voor de gezondheid en veiligheid van medewerkers. Laboratoria met gevaarlijke stoffen, biologische agentia of ioniserende straling dienen de RI&E op die specifieke risico’s af te stemmen.
FMEA is een methodiek die breder inzetbaar is: naast veiligheidsrisico’s analyseert FMEA ook kwaliteitsrisico’s, procesfouten en apparatuurfalen. FMEA is niet wettelijk verplicht maar wordt geëist door kwaliteitsnormen als ISO 13485, ICH Q9 (farmaceutisch risicomanagement) en de eisen rond Good Laboratory Practice (GLP).
Er zijn verschillende typen FMEA, elk met een eigen toepassingsgebied.
Design-FMEA (DFMEA) wordt uitgevoerd tijdens de ontwerp- of implementatiefase van een nieuw analytisch systeem of een nieuwe testmethode. Doel is om ontwerpfouten te voorkomen voordat het systeem in gebruik wordt genomen. In laboratoria is DFMEA relevant bij de introductie van een nieuwe analyselijn of bij methodevalidatie.
Process-FMEA (PFMEA) analyseert een bestaand analytisch proces op mogelijke procesfalen. Dit is de meest gebruikte variant in routinelaboratoria en wordt ingezet bij methodewijzigingen, introductie van nieuwe reagentia of bij opmerkelijke resultaatafwijkingen.
System-FMEA richt zich op het gehele laboratoriumsysteem, inclusief de interacties tussen subsystemen zoals het LIMS, de apparatuur, de toeleveringsketen van verbruiksartikelen en het personeel. System-FMEA is relevant in grotere organisaties die een integraal risicomanagementprogramma opzetten.
FMECA (Failure Mode, Effects and Criticality Analysis) is een uitbreiding van FMEA waarbij naast het RPN ook de kritikaliteit van een faalwijze wordt gekwantificeerd — een combinatie van kans en ernst in een aparte criticality matrix. FMECA is gangbaar in de luchtvaart- en defensie-industrie en in sommige farmaceutische kwaliteitssystemen.
FMEA en risicoanalyse zijn relevant voor vrijwel elk type laboratoriumactiviteit. Typische toepassingen zijn:
Analytische methoden en instrumentatie. Welke stappen in een HPLC-analyse, een titratie of een spectrofotometrische meting kunnen falen? Mogelijke faalwijzen zijn: besmette oplosmiddelen, niet-gekalibreerde detectoren, driftende ijklijnen of verontreinigde monsterplaats. De validatie van analytische methoden omvat al risicogebaseerde keuzen voor robuustheid en reproduceerbaarheid.
Chemisch veiligheidsmanagement. CMR-stoffen, oxidatoren, zuren en vluchtige oplosmiddelen vereisen een specifieke risicobeoordeling. Het veiligheidsinformatieblad (SDS) levert hiervoor de noodzakelijke gevaarsinformatie. De opslag van gevaarlijke stoffen is aanvullend geregeld via PGS-15. CMR-stoffen vereisen aanvullende beoordelingsmaatregelen boven op de reguliere RI&E.
Kwaliteitsborging en GLP. In een GLP-omgeving is risicoanalyse een integraal onderdeel van het kwaliteitssysteem. Faalwijzen die de integriteit van proefdieronderzoek of milieu-analysen kunnen beïnvloeden, worden systematisch geïdentificeerd en beheerst. De GMP-richtlijnen voor farmaceutische productie vereisen een volledig gedocumenteerd risicomanagementsysteem conform ICH Q9.
Apparatuurkalibratie en onderhoud. Instrumenten die niet tijdig worden gekalibreerd of onderhouden, vormen een risicovolle faalwijze met potentieel hoge ernst bij kwaliteitsproblemen. Zie ook de eisen die ISO 17025 stelt aan kalibratie en metrologie in geaccrediteerde laboratoria.
Biologische veiligheid. Laboratoria die werken met micro-organismen of humaan celmateriaal vallen onder de regelgeving inzake biologische agentia (Arbobesluit, hoofdstuk 4a). Een risicobeoordeling per activiteit is verplicht, met insluiting op het juiste veiligheidsniveau (ML-1 tot ML-4) als beheersmaatregel.
Naast FMEA en RI&E zijn er andere methoden die in en rondom laboratoriumomgevingen worden toegepast. De drie meest relevante zijn de risicomatrix, de HAZOP-studie en de bow-tie-analyse.
De risicomatrix is een tweedimensionaal raster waarin de kans van optreden op de ene as en de ernst van het gevolg op de andere as worden uitgezet. Elke combinatie van kans en ernst resulteert in een kleurgecodeerde cel (groen–geel–oranje–rood). De risicomatrix is eenvoudiger toe te passen dan FMEA en wordt veel gebruikt voor een eerste kwalitatieve screening van risico’s — bijvoorbeeld bij de RI&E of bij een initiële gevaarsinventarisatie. Het nadeel is dat detecteerbaarheid niet wordt meegewogen, waardoor onopgemerkte faalwijzen worden onderschat. In situaties waar detectie cruciaal is — zoals bij chemische blootstelling aan reukloze stoffen — biedt FMEA meer inzicht.
HAZOP (Hazard and Operability Study) is een gestructureerde methode waarbij een multidisciplinair team per processtap systematisch nagaat wat er gebeurt wanneer een procesparameter afwijkt van de ontwerpintentie. Daarvoor worden zogenoemde ‘gidswoorden’ gebruikt: geen, meer dan, minder dan, omgekeerd, anders dan. HAZOP is bijzonder geschikt voor chemische processen met continue stromen, reactoren of destillatie-eenheden, maar wordt ook ingezet bij de ontwerp- of validatiefase van nieuwe analyseapparatuur. HAZOP is arbeidsintensiever dan FMEA maar levert voor complexe systemen een vollediger beeld van operationele risico’s.
Bow-tie-analyse visualiseert de relatie tussen een centrale ongewenste gebeurtenis (het ‘strikje’), de oorzaken die eraan voorafgaan (de linkertak) en de gevolgen die erop volgen (de rechtertak). Barrières — preventieve maatregelen aan de linkerzijde, mitigerende maatregelen aan de rechterzijde — worden expliciet in het schema opgenomen. Bow-tie is met name waardevol voor communicatie over risico’s naar management of toezichthouders, en wordt in de chemische industrie en bij ATEX-beoordelingen regelmatig gecombineerd met HAZOP of FMEA.
Een effectieve FMEA vereist een multidisciplinair team: betrek naast de analytisch verantwoordelijke ook kwaliteitsmedewerkers, veiligheidskundigen en — indien relevant — de eindgebruikers van de analysemethode. Eenzijdig ingevulde FMEA’s missen blinde vlekken die anderen direct herkennen.
Gebruik gestandaardiseerde scoringstabellen en stel die vooraf vast met het team. Een RPN is slechts vergelijkbaar als iedereen dezelfde maatstaf hanteert voor ‘ernst 8’ versus ‘ernst 5’. Beschrijf de ankerpunten per score in uw organisatiespecifieke FMEA-formulier.
Registreer de FMEA als levend document. Een FMEA die eenmalig wordt ingevuld en daarna in de la verdwijnt, heeft weinig waarde. Herzien na elke significante wijziging — nieuwe apparatuur, gewijzigde reagentia, aangepaste methode — is essentieel. In GLP- en ISO 17025-omgevingen is dit verplicht vastgelegd in de documentatieprocedures.
Let op de beperkingen van RPN. Een laag RPN betekent niet automatisch dat een risico verwaarloosbaar is. Een faalwijze met Ernst 10 (direct gevaar voor personeel) verdient altijd prioritaire aandacht, ook als de kans laag is. Omgekeerd kunnen twee faalwijzen met een identiek RPN sterk verschillen in aard en urgentie. Beoordeel de afzonderlijke scores, niet alleen het totaal.
Gebruik FMEA als leerinstrument. Na elk incident of bijna-incident is retroactieve FMEA waardevol: had de betreffende faalwijze al in een eerdere FMEA geïdentificeerd kunnen worden? Als het antwoord ja is, kan de methodiek worden verbeterd voor toekomstige risicobeoordelingen.
De Arbowet (art. 5) verplicht elke werkgever met medewerkers een RI&E op te stellen en bij te houden. Voor laboratoria geldt aanvullend dat specifieke gevaarenclaves — zoals CMR-stoffen, biologische agentia, ioniserende straling en laserstraling — elk hun eigen, aanvullende inventarisatieverplichting hebben op grond van het Arbobesluit.
De RI&E bestaat uit twee onderdelen: de inventarisatie van risico’s (het feitelijke overzicht van wat gevaarlijk kan zijn) en het Plan van Aanpak, dat per geconstateerd risico de te nemen maatregelen, de verantwoordelijke en de uitvoeringstermijn beschrijft. Het Plan van Aanpak is bindend: de werkgever is verplicht het uit te voeren.
Bedrijven met meer dan 25 medewerkers zijn verplicht de RI&E te laten toetsen door een gecertificeerde arbodienst of een erkende intern arbodeskundige (bedrijfsarts, veiligheidskundige, arbeidshygiënist of arbeids- en organisatiedeskundige). Voor kleinere organisaties gelden vereenvoudigde procedures indien een branche-erkend RI&E-instrument wordt gebruikt.
Een RI&E moet worden herzien:
Het Plan van Aanpak is het verplichte uitvoeringsplan dat uit de RI&E voortvloeit. Het beschrijft per geïdentificeerd risico concreet welke maatregel wordt genomen, wie verantwoordelijk is voor de uitvoering en binnen welke termijn het risico moet zijn teruggebracht. Een volledig Plan van Aanpak bevat minimaal de volgende elementen:
Prioritering van risico’s. Risico’s worden gerangschikt naar urgentie. Hoge-risico items — zoals blootstelling aan kankerverwekkende stoffen of onvoldoende ventilatie bij vluchtige oplosmiddelen — worden als eerste aangepakt. De Arbeidsinspectie toetst of de prioritering aantoonbaar is onderbouwd.
Concrete beheersmaatregelen. Per risico worden maatregelen beschreven in de volgorde van de arbeidshygiënische strategie: bronbestrijding heeft voorrang boven collectieve bescherming, die op haar beurt voorrang heeft boven persoonlijke beschermingsmiddelen. Een maatregel als ‘zorg voor goede ventilatie’ is te vaag; ‘installeer lokale afzuiging bij de destillatieopstelling’ voldoet.
Verantwoordelijken en termijnen. Voor elke maatregel is één verantwoordelijke persoon of functie aangewezen, met een concrete uiterste uitvoerdatum. Dit maakt het Plan van Aanpak handhaafbaar en toetsbaar bij een volgende audit of inspectie.
Voortgangsregistratie. Het Plan van Aanpak is een levend document. Uitgevoerde maatregelen worden gedocumenteerd inclusief datum van afronding en eventuele residuele risico’s. Bij elke herziening van de RI&E wordt de voortgang van het vorige Plan van Aanpak meegenomen.
In de arbopraktijk wordt de cyclische aanpak van risicobeheersing soms uitgedrukt in drie kerntermen: Aanpakken, Aanpassen en Aantonen. Aanpakken verwijst naar het identificeren en direct wegnemen van risico’s aan de bron. Aanpassen betekent het aanpassen van werkprocessen of werkomgeving wanneer bronbestrijding niet volledig mogelijk is. Aantonen vereist dat de genomen maatregelen aantoonbaar effectief zijn en dat de risicobeoordeling is gedocumenteerd. In een gereguleerde omgeving — zoals GLP, GMP of ISO 17025 — is de aantoonbaarheid een formele vereiste.
Wat is het verschil tussen een FMEA-analyse en een FMECA-analyse? FMEA berekent per faalwijze een Risicoprioriteitsgetal (RPN = Ernst × Kans × Detecteerbaarheid). FMECA voegt daar een apart criticality-getal aan toe dat de kans van optreden en de gevolgsernst combineert in een criticality matrix, onafhankelijk van de detecteerbaarheid. FMECA is grondiger maar ook bewerkelijker; het wordt vooral gebruikt in de luchtvaart- en defensie-industrie en in specifieke farmaceutische kwaliteitssystemen.
Kan ik zelf een RI&E opstellen? Werkgevers met minder dan 25 medewerkers mogen de RI&E zelf uitvoeren met een branche-erkend instrument. Grote organisaties (25+ medewerkers) zijn verplicht de RI&E te laten toetsen door een gecertificeerd deskundige. In beide gevallen is het Plan van Aanpak een verplicht bijproduct van de RI&E.
Wat zijn de 5 soorten risicobeoordeling? In de breder gehanteerde risicomanagementliteratuur worden onderscheiden: kwalitatieve risicobeoordeling (beschrijvend, zonder getallen), semi-kwantitatieve beoordeling (scoring zoals FMEA), kwantitatieve beoordeling (kansen en gevolgen in harde waarden), probabilistische analyse (Monte Carlo e.d.) en what-if-analyse (scenariostudie). In de laboratoriumcontext zijn FMEA (semi-kwantitatief) en de RI&E (overwegend kwalitatief met Plan van Aanpak) de gangbaarste vormen.
Wie mag een risicoanalyse uitvoeren? Er zijn geen formele certificeringsvereisten voor het uitvoeren van een FMEA — iedereen met voldoende kennis van het proces kan deelnemen. Voor de wettelijke RI&E gelden wel eisen: bij 25+ medewerkers moet een gecertificeerd arbodeskundige (bedrijfsarts, arbeidshygiënist, veiligheidskundige of arbeids- en organisatiedeskundige) de toets uitvoeren. In GLP- en GMP-omgevingen is aanvullend een Quality Assurance-functionaris betrokken.
Welke modellen zijn er voor risicoanalyse in het laboratorium? Naast FMEA en RI&E worden in laboratoria ook gebruikt: HAZOP (Hazard and Operability Study, gericht op afwijkingen van ontwerpparameters), What-If-analyse, bow-tie-analyse (visualisatie van oorzaken, barrières en gevolgen), checklists conform branchespecifieke normen en de risicomatrix (kans × ernst in een kleurgecodeerd raster). De keuze hangt af van de complexiteit van het systeem, de beschikbare tijd en het gewenste detailniveau.
Wat zijn de voordelen van FMEA ten opzichte van andere methoden? FMEA combineert een systematische procesanalyse met een kwantitatieve prioritering (RPN), wat directe vergelijking van faalwijzen mogelijk maakt. De methode dwingt een multidisciplinair team om alle processtappen langs te lopen en zowel kans, ernst als detecteerbaarheid afzonderlijk te beoordelen. Daarmee is FMEA bijzonder geschikt voor laboratoria die werken onder kwaliteitsnormen als ISO 13485, ICH Q9 of GMP, omdat de uitkomsten direct aansluiten bij de vereisten voor gedocumenteerde risicobeheersing. Beperkingen zijn de tijdsinvestering en de gevoeligheid voor subjectiviteit bij het scoren, wat benadrukt waarom gestandaardiseerde scoringstabellen essentieel zijn.
De verplichte en aanbevolen risicoanalyses in een laboratorium hangen af van het type activiteit en het toepasselijk wettelijk kader:
De RI&E (Risico-Inventarisatie en -Evaluatie) is wettelijk verplicht voor elke werkgever op grond van artikel 5 van de Arbowet, ongeacht het type laboratorium of de omvang van de organisatie. Het bijbehorende Plan van Aanpak is eveneens verplicht. Bij 25 of meer medewerkers moet de RI&E zijn getoetst door een gecertificeerde arbodeskundige.
Een aanvullende specifieke risicobeoordeling voor gevaarlijke stoffen is verplicht conform het Arbobesluit (artikel 4.2) zodra medewerkers worden blootgesteld aan gevaarlijke stoffen. Voor CMR-stoffen geldt een verscherpte beoordelingsplicht waarbij ook substitutiemogelijkheden moeten worden onderzocht.
Een biologische-agentiabeoordeling is verplicht op grond van hoofdstuk 4a van het Arbobesluit voor elk laboratorium dat werkt met micro-organismen, celmateriaal of humane lichaamsvloeistoffen.
Een explosieveiligheidsdocument (EVD) is verplicht conform de ATEX-werkplekrichtlijn (1999/92/EG) wanneer in de werkomgeving explosieve atmosferen kunnen ontstaan door brandbare dampen of gassen.
FMEA is niet wettelijk verplicht, maar wordt geëist door kwaliteitsnormen als ISO 13485, ICH Q9 en GMP. Voor laboratoria die werken onder deze normen is FMEA daarmee de facto een vereiste.
HAZOP is niet wettelijk verplicht maar kan worden voorgeschreven als onderdeel van een vergunning of als eis van een opdrachtgever in de procesindustrie of bij BRZO-inrichtingen.
De Process FMEA (PFMEA) is de meest gebruikte FMEA-variant in de industrie en kwaliteitsgereguleerde laboratoria. De AIAG-VDA-standaard (2019), die ook in de farmaceutische en medisch-hulpmiddelensector wordt gevolgd, beschrijft zeven stappen voor de uitvoering van een PFMEA:
De zevenstappenstructuur van AIAG-VDA verschilt van de vijfstappenbeschrijving eerder in dit artikel doordat de structuur- en functieanalyse (stappen 2 en 3) expliciet zijn toegevoegd als aparte fasen. Dit leidt tot een completere en beter traceerbare analyse, maar vereist meer voorbereiding.
Apparatuurkeuze en onderhoud zijn cruciale beheersmaatregelen in de FMEA van een analytisch laboratorium. Typische technische beheersmaatregelen zijn:
Voor normatieve achtergrond over risicogebaseerd kwaliteitsmanagement verwijzen wij naar de NEN (Nederlandse norm-instituut) voor Nederlandse vertaalde normen, en naar de ICH Q9-richtlijn voor kwaliteitsrisicobeheer in de farmaceutische sector. De wettelijke basis voor de RI&E vindt u op de website van de Rijksoverheid/Arboportaal.
Bekijk het assortiment laboratoriumapparatuur en verbruiksmaterialen van Labvakhandel, of neem contact op voor advies bij de keuze van de juiste materialen voor uw toepassing.
Disclaimer: De informatie in dit artikel is bedoeld als algemene technische en regulatoire toelichting. Canidae Seal B.V. / Labvakhandel.nl aanvaardt geen aansprakelijkheid voor de toepassing van deze informatie in specifieke situaties. Raadpleeg voor uw eigen toepassing altijd de geldende wet- en regelgeving, de relevante normen en de uitvoerende autoriteiten of toezichthouders (zoals ECHA, Nederlandse Arbeidsinspectie, ILT of de bevoegde accreditatie-instantie).
Inloggen
Wachtwoord vergeten
Account aanmaken
Uw winkelwagen is leeg.
